Zgodnie z teorią przywiązania (Bowlby, Ainsworth) każdy dorosły ma stały wzorzec zachowania w bliskich związkach. Zrozumienie swojego typu to klucz do rozwiązywania konfliktów, zmniejszania lęku i budowania naprawdę głębokiej i bezpiecznej więzi.
Styl określają poziomy lęku i unikania
Czuje się dobrze zarówno w bliskości, jak i w samodzielności. Ufa partnerowi i nie boi się odrzucenia. Najzdrowszy i najbardziej stabilny wzorzec.
Pragnie bliskości i boi się ją stracić. Często martwi się o trwałość związku i potrzebuje ciągłych dowodów miłości.
Ceni niezależność wyżej niż bliskość. Tłumi emocje i wycofuje się, gdy intymność rośnie. Bliskość odbiera jako zagrożenie dla autonomii.
Pragnie bliskości i jednocześnie się jej boi. Najbardziej złożony wzorzec: przyciąga partnera i go odpycha. Często wiąże się z traumą.
Twój styl przywiązania to nie wyrok, lecz punkt wyjścia. Sprawdź, które kombinacje typów tworzą pewną więź, a które prowadzą do emocjonalnej huśtawki.
Zobacz tabelę dopasowaniaCo naprawdę mówi współczesna nauka o przywiązaniu
Mój styl przywiązania ustala się w dzieciństwie i nigdy nie zdołam go zmienić.
Twój typ to roboczy szablon, a nie diagnoza. Około 30% osób zmienia go w ciągu życia dzięki terapii lub długotrwałym bezpiecznym związkom (nabyte bezpieczne przywiązanie).
Bezpieczne przywiązanie oznacza, że ktoś jest idealny i nigdy nie złości się w związku.
Osoby bezpieczne też się kłócą i przeżywają stres. Różni je to, że otwarcie mówią o problemach i nie boją się bezbronności, a nie brak konfliktów.
Jeśli ja i partner mamy różne (i trudne) style przywiązania, powinniśmy się rozstać.
Każde połączenie może się udać, jeśli oboje rozpoznają swoje wyzwalacze i są gotowi pracować, by dać sobie nawzajem potrzebne poczucie bezpieczeństwa.
Nie wiesz, który jest Twój?
Wykonaj 8-minutowy test ECR-RNa podstawie praktyki klinicznej i fundamentalnej teorii przywiązania (J. Bowlby, M. Ainsworth). Metodologia opiera się na skali ECR-R (Fraley, Waller, Brennan, 2000), wykorzystywanej w ponad 1000 publikacji naukowych.
Bowlby, J. (1969). Attachment and Loss · Ainsworth (1978) · Fraley, Waller, Brennan (2000)
Materiał przygotowany przez zespół PrismaTest na podstawie teorii przywiązania Bowlby'ego i Ainsworth oraz metodologii ECR-R Fraleya, Wallera i Brennan (2000). Wszystkie rekomendacje opierają się na współczesnych badaniach klinicznych (Mikulincer & Shaver, 2007) oraz ponad 1000 opublikowanych prac dotyczących przywiązania u dorosłych.