Güvenli partner korkulu-kaçıngan kişiye yeni bir deneyim verir: yakınlık sıcak, açık ve yutucu olmayan bir şey olabilir. Molalarda kaybolmaz ve korku geldiğinde saldırmaz. Sistem yavaş yavaş temasın taşınabileceğine inanmaya başlar.

Ana risk, korkulu-kaçıngan kişi travmasıyla çalışmıyorsa güvenli partnerin öngörülemez salınımlardan yorulmasıdır.

→ Mola, konuşmaya dönüş ve terapi kuralları belirleyin. Güvenli partner destek olmalı ama kurtarıcı olmamalı. Korkulu-kaçıngan partner korku kaybolmaya ya da saldırıya dönüşmeden önce ondan söz etmeyi öğrenmelidir.

Kaygılı partner kaybetme korkusunu büyütür ve sürekli güvence ihtiyacı baskı gibi gelebilir. Korkulu-kaçıngan kişi yakınlığa yanıt verir, sonra korkup geri çekilir. Çift hızla kovalayan ve kaçan döngüsüne girer.

İkisi de reddedilmekten korkar ama farklı tepki verir: biri temas ister, diğeri kaybolabilir. Bu çok acı ve az onarım yaratır.

→ Çok net temas kuralları gerekir: ne zaman cevap veririz, nasıl mola alırız, nasıl döneriz. Kaygılı partner öz yatıştırma geliştirir, korkulu-kaçıngan partner açıklamasız kaybolmaz.

Kaçıngan partner fazla yakınlık istemediği için güvenli görünebilir. Ama soğukluğu terk edilme kaygısını kolayca başlatır. Korkulu-kaçıngan kişi buna sert temas talebiyle yanıt verip sonra kendi ihtiyacından korkabilir.

Bu çiftte çok mesafe ve çatışma sonrası az onarım vardır. İkisi de gitmeyi bilir, ama her zaman dönmeyi bilmez.

→ En az temas ritüelleri ve mesafenin herkes için ne anlama geldiği üzerine dürüst konuşma gerekir. Kaçıngan partner molayı kaybolmakla karıştırmamalı, korkulu-kaçıngan kaygıyı sevgi testine çevirmemelidir.