Bana Hangi Kedi Uygun: Yaşam Tarzına Göre Kedi Cinsi Testi

Habeş kedisi adını bugünkü Etiyopya olan Habeşistan’dan alır, ama modern cins 19. yüzyılda Britanya’da geliştirildi. Ayırt edici özelliği tikli tüyüdür: her telde renk bantları bulunur, bu da tüyün ışıldamasını sağlar. Habeş kedisi en eski cinslerden biri sayılır ve Mısır duvar resimlerindeki kedilere benzer.

Norveç orman kedisi yüzyıllarca Norveç’in ormanlarında ve çiftliklerinde yaşadı, İskandinav efsanelerinde bile geçer. Gür yakalı kalın çift katlı tüyü onu sert kışlardan korudu. Cins ağaçlardan baş aşağı inebilir ve Norveç’in ulusal kedisi kabul edilir.

American Shorthair, ilk yerleşimcilerle Amerika’ya giden ve erzaklarını kemirgenlerden koruyan kedilerin soyundan gelir. Yuvarlak yüzlü, yoğun tüylü, sağlam bir cinstir, en tanıdık görünümü ise gümüş klasik tekir desenidir. Uzun zamandır ABD’de ve Japonya’da çok sevilir.

Birman’ın etrafında Burma’nın tapınak kedileriyle ilgili bir efsane dolaşır, ama cins olarak 1920’lerde Fransa’da geliştirildi. Mavi gözlü, renk uçlu (colorpoint) bir kedidir ve dört patisinde de beyaz “eldiven” bulunması şarttır. Tüyü yarı uzun ve ipeksidir.

Munchkin 1983’te Louisiana’da, bir öğretmenin kısa bacaklı bir kedi bulmasıyla ortaya çıktı. Cins adını Oz Diyarı’nın küçük insanlarından alır. Kısa bacaklar bu kedilerin hızlı koşmasına engel değildir, tüyleri ise kısa ya da yarı uzun olabilir.

Oriental Shorthair, 20. yüzyılın ortasında Britanya’da ve ABD’de Siyam kedisinden geliştirildi. Aynı esnek bedene ve büyük kulaklara sahiptir, ama akla gelebilecek her renkte olabilir ve gözleri genellikle yeşildir. Cinsin yüzlerce renk çeşidi var.

Burma kedisinin soyu, 1930’da Burma’dan ABD’ye getirilen Wong Mau adlı bir kediye dayanır. Kısa saten tüylü kaslı bir kedidir, klasik rengi koyu samur kahvesidir (sable). Zarif görünümün altındaki sağlam yapısı ona “ipeğe sarılmış tuğla” lakabını kazandırdı.

Cornish Rex 1950’de İngiltere’nin Cornwall bölgesinde, bir çiftlik kedisinin kıvırcık bir yavru doğurmasıyla ortaya çıktı. Cinsin tüyü yalnızca alt tüyden oluşur ve düzgün dalgalar halinde yatar. Kavisli sırtı ve uzun bacakları bu kediye tazıyı andıran bir görünüm verir.

Savannah ABD’de geliştirildi: Afrika servalı ile bir ev kedisinden doğan ilk yavru 1986’da dünyaya geldi. Cins uzun bacakları, büyük kulakları ve yabani görünümlü benekli tüyüyle tanınır. Kuşaklar F harfiyle gösterilir, servaldan uzaklaştıkça mizaç sakinleşir.

Ankara kedisi, uluslararası adıyla Türk Ankarası, Ankara çevresine özgü en eski cinslerden biridir. Cinsi korumak için Ankara Hayvanat Bahçesi 20. yüzyıldan beri, çoğu zaman iki ayrı göz rengine sahip beyaz Ankara kedileri için bir üretim programı yürütüyor. Uzun ipeksi tüylü, kuyruğu tüy gibi kabarık, zarif bir kedidir.

Himalaya kedisi 1930’lar ile 1950’ler arasında ABD’de ve Britanya’da İran kedilerinin Siyam kedileriyle çaprazlanmasıyla geliştirildi. İran kedisinden uzun tüyü ve yuvarlak yüzü, Siyam kedisinden ise colorpoint desenini ve mavi gözleri aldı. Bazı kayıt kuruluşları onu İran kedisinin bir varyetesi sayar.

Mısır Mau, doğal olarak benekli az sayıdaki cinsten biri sayılır, ataları Antik Mısır resimlerindeki kedilere benzer. Cins 1956’da ABD’ye ulaştı. Mau kedileri gümüş ya da bronz benekli tüyleri, gözlerin çevresindeki “rimel” çizgileri ve bektaşi üzümü yeşili gözleriyle tanınır.

Tonkinez 1960’larda Kanada’da ve ABD’de Siyam ve Burma kedilerinin çaprazlanmasıyla geliştirildi. En tanınan rengine mink denir, bu renkteki kedilerin gözleri akuamarindir. Beden orta boyda ve kaslıdır, iki ebeveyn cinsin de uç özelliklerini taşımaz.

Somali kedisi, Habeş kedisinin yarı uzun tüylü varyetesidir ve 1960’lar ile 1970’lerde ABD’de ve Kanada’da geliştirildi. Gür kuyruğu ve kızıl tikli tüyü ona “tilki kedi” lakabını kazandırdı. Her telde, tıpkı Habeş kedisinde olduğu gibi renk bantları bulunur.

Bali kedisi 1940’lar ve 1950’lerde ABD’de Siyam kedisinin uzun tüylü varyetesi olarak ortaya çıktı. Adını Bali dansçılarını andıran zarafetinden alır. Siyam kedisinin bedenine ve colorpoint desenine, ipeksi yarı uzun tüye ve tüy gibi kabarık bir kuyruğa sahiptir.

Chartreux, efsanelerin onu Kartuzyen tarikatının keşişleriyle ilişkilendirdiği Fransa’dan gelir. Su samuru kürkünü andıran mavi tüylü, bakır ya da turuncu gözlü sağlam bir kedidir. Ağzının şekli yüzünden ona sık sık “gülümseyen kedi” denir.

Selkirk Rex 1987’de ABD’nin Montana eyaletinde, bir barınakta kıvırcık bir yavru doğduğunda ortaya çıktı. Cinsin kıvırcık geni baskındır. Gür kıvırcık tüyü ve yuvarlak yüzü bu kediye oyuncak ayı görünümü verir.

Ocicat 1964’te ABD’de Habeş ve Siyam kedilerinin çaprazlanmasıyla geliştirildi, sonradan American Shorthair da eklendi. Adını yabani oseloya benzerliğinden alır, ama cinsin yabani ataları yoktur. Ocicat kaslıdır, kısa saten tüyünde iri benekler bulunur.

Van kedisi, yüzyıllardır usta yüzücüler olarak bilindiği Doğu Türkiye’deki Van Gölü çevresinden gelir. Uluslararası standartta klasik desen, başta renkli lekeler ve renkli bir kuyruk bulunan beyaz bir bedendir; Türkiye’de ise Van kedisi denince akla daha çok bembeyaz, iki ayrı göz renkli kediler gelir. Cins 1950’lerde Avrupa’ya ulaştı.

Manx, Britanya ile İrlanda arasındaki Man Adası’ndan gelir, kuyruksuz kediler burada doğal bir mutasyonla ortaya çıktı. Bazı Manx kedilerinin hiç kuyruğu yoktur, bazılarında ise kısa bir kuyruk kökü bulunur. Arka bacaklar ön bacaklardan uzundur, bu yüzden yürüyüşü biraz tavşan sekmesini andırır.

American Curl 1981’de Kaliforniya’da, kulakları geriye kıvrık bir sokak kedisi bir ailenin kapısına geldiğinde ortaya çıktı. Mutasyonun baskın ve zararsız olduğu anlaşıldı. Bugün Curl kedileri her renkte olabilir, ayırt edici özellikleri ise hilal gibi kıvrık kulaklarıdır.

Japon Bobtail yüzyıllardır Japonya’da yaşar ve bir patisini kaldırmış uğur kedisi maneki-neko’nun modeli sayılır. Kısa ponpon kuyruk her kedide kendine özgüdür. En bilinen desen, Japonya’da mi-ke denen üç renkli desendir.

Bombay 1950’ler ve 1960’larda ABD’de Burma kedilerinin siyah American Shorthair kedileriyle çaprazlanmasıyla geliştirildi. Amaç bir “mini panter” elde etmekti ve bu başarıldı: parlak siyah tüy ve bakır gözler. Cins adını Hindistan’daki şehirden ve oranın kara panterlerinden alır.

Ragamuffin 1990’larda ABD’de Ragdoll ve başka kedilerden geliştirildi. Ragdoll’un yumuşaklığını miras aldı ama colorpoint olmayanlar dahil her renge izin verir. Yumuşak yarı uzun tüylü, etkileyici gözlü iri bir kedidir.

Kuril Bobtail, Rusya’daki Kuril Adaları’nda ve Sahalin’de doğal yolla gelişti. Kuyruk yerine kısa, kabarık bir “ponponu” ve güçlü arka bacakları olan sağlam bir kedidir. Kuril kedileri balık tutmaları ve suya düşkünlükleriyle ünlüdür, cins uluslararası kayıt kuruluşlarınca tanınır.

Donskoy 1987’de Rusya’nın Rostov-na-Donu şehrinde, Elena Kovaleva’nın kurtardığı bir kedinin tüylerini dökmeye başlamasıyla ortaya çıktı. Cins tamamen çıplak olabileceği gibi hafif kadifemsi bir hav ile de kaplı olabilir. Donskoy, TICA ve WCF dahil uluslararası kayıt kuruluşlarınca tanınır.

Singapura, Singapur’dan gelir, ilk kediler 1970’lerde ABD’ye ulaştı. İri gözleri ve kulaklarıyla tanınan, resmi olarak kabul görmüş en küçük cinstir. Kısa tüyü Habeş kedisininki gibi tiklidir ve sıcak bir sepya rengindedir.

Korat, Tayland’ın en eski cinslerinden biridir ve kedilerle ilgili eski Tay şiirlerinde anlatılır. Gümüşi mavi tüyü, kalp biçimli yüzü ve yeşil gözleri onu bir uğur sembolü yaptı: Tayland’da Korat düğün hediyesi olarak verilir. Cins nadirdir ama birçok ülkede sevilir.