Test Liczko akcentuacji charakteru

Akcentuacja charakteru to skrajny wariant normy, w którym pewne cechy osobowości są nadmiernie wzmocnione. Nie jest to zaburzenie, ale cecha indywidualna wpływająca na zachowanie, reakcje i sposoby interakcji z innymi.

Metodologia została opracowana przez radzieckiego psychiatrę Andrieja Jewgieniewicza Liczko i jego współpracownika N.Ja. Iwanowa w Instytucie Badawczym im. W.M. Bechterewa (Leningrad) w latach 70., na podstawie doświadczenia klinicznego i koncepcji K. Leonharda.

Kwestionariusz mierzy 11 typów akcentuacji: hipertymiczny, cykloidalny, labilny, asteno-neurotyczny, sensytywny, psychasteniczny, schizoidalny, epileptoidalny, histeroidalny, niestabilny i konformistyczny.

Test zajmuje około 12-15 minut. Zaleca się szybkie odpowiadanie, opierając się na pierwszym wrażeniu.

Tak, osoba może mieć jedną lub kilka wyraźnych akcentuacji. W praktyce często spotyka się typy mieszane, gdzie dwie lub trzy akcentuacje są wyrażone w równym stopniu.

Metodologia Liczko przeszła rozległe testy kliniczne i jest stosowana w psychologii stosowanej, poradnictwie zawodowym i doradztwie. Opiera się na pracach K. Leonharda i własnych badaniach klinicznych A.E. Liczko.